RUIM JIJ JE ROMMEL OP?

 

Zoals ik schreef in de nieuwsbrief van september neem ik je graag mee in het creatieproces waar ik middenin zit. De overgang van Het Huis van Licht naar chrispouw.nl. Ik hoop je te inspireren alle stappen die nodig zijn om je dromen vorm te geven te gaan nemen en/of vastberaden door te gaan met het nemen van stappen in jouw bijdrage aan de manifestatie van een nieuwe werkelijkheid.

Besluiten ergens mee te stoppen is één, maar het proces dat met jouw keuze in gang wordt gezet tot het einde toe voltooien, daar wordt niet iedereen enthousiast voor. Met de volle maan van vandaag ben je in de gelegenheid om te zien waar je aan voorbij gaat, welke kans om te leren je laat liggen en waar je ‘rommel’ met je meedraagt die je zwaarder maakt dan nodig is. Maak er contact mee in je gevoel zodat het deel wordt van wie je bent. Wat niet meer dient laat los en je vibratie gaat omhoog.

Ook zelf merk ik dat ik sinds 14 februari, toen ik het team van Het Huis van Licht stopzette, regelmatig (en tot op de dag van vandaag) opnieuw moet kiezen om tot en met het laatste detail op te ruimen, af te ronden en in dat volgende deel van de ervaring aanwezig te blijven. Wat ben ik onderweg moe geworden van weer een detail, weer een vraag, weer iemand die nog boos is en alles bij mij neerlegt. En toch blijf ik bij mijn intentie om deze creatie op alle lagen te ervaren.  Ook terwijl ik momenteel een retreat geef in Zwitserland en een deel van mij nu helemaal geen zin heeft om bezig te zijn met rommel opruimen in Nederland, neem ik de stappen die nodig zijn en voel ik nog dieper de pijn van het afscheid van Het Huis van Licht, het team en de prachtige droom van eenheid die uit elkaar is gevallen. Nog dieper neem ik met deze volle maan afscheid van deze creatie en de mensen waar ik van hou. Op de bodem besef ik nog eens opnieuw dat het een grotere kracht, intelligentie of een groter weten was van waaruit ik Het Huis van Licht heb stopgezet. En weer besef ik de vervulling en de liefde in het volgen van essentie.

Iemand deelde met mij een vergelijkbaar proces in een intieme relatie. De stapsgewijze desintegratie sinds het begin van dit jaar, het rouwproces, het innerlijke afscheid en daarna het vormgeven aan het nieuwe. De woorden die mij raakten beschreven de keuze om eerst tot een schoon einde te komen en pas dan verder te gaan, hoewel een mogelijke nieuwe partner zich al heeft aangediend. Dat geduld om eerst af te ronden, op te ruimen en het geheel van de mogelijkheid om te leren te beleven, voordat het schip wordt verlaten. Dat is integriteit, dat is eerbied, dat is innerlijk leiderschap. Niet voor een ander maar in liefde voor jezelf.

Ik hou van mij. Ik maak af waar ik aan begonnen ben.

En ondertussen is de hele oude werkelijkheid voor alle mensen, en voor jou, uit elkaar aan het vallen. Hoewel in de wereld misschien nog maar af en toe zichtbaar is dat de innerlijke veranderingen vorm aannemen, is de desintegratie onomkeerbaar gaande. Jezelf in je oude hoedanigheid tot stilstand brengen is één, maar tot in de puntjes aanwezig blijven in het proces van afscheid, rouw, opruimen, afronden en schoon de nieuwe werkelijkheid betreden, ga jij het aan? Maar zo werkt het niet. Je zit zelf achter het stuur en bepaalt met jouw keuzes de route.

Blijf jij op je weg? Ga je rechtuit en kijk je alles op je weg aan? Of je neem je liever een zijweg, een bypass of een route die mooier of makkelijker lijkt?

En natuurlijk herrijst uit de as het nieuwe, zoals in het afscheid een nieuwe partner zich al aan kan dienen. Je kent je keuze maar weet dat in de tijd nu eerst andere stappen nodig zijn. Met passie ben ik vrijwel dagelijks aan de slag aan mijn nieuwe website en de nieuwe vormen die ik in de wereld ga brengen. Af en toe verlies ik mij daarin en vergeet ik het afronden. Daarom heb ik vandaag gekozen nog een keer diep contact te maken met het afscheid en wat mij dat laat zien. Pas daar op die diepe (kale) bodem van de desintegratie vind ik de macht waarmee ik wens te creëren. Daar is het licht van mijn ware zelf, van het totaal van mijn wezen en daar stroomt de energie voor mijn dromen binnen in mijn lichaam. En pas dan, als ik die poort van liefde kan openen, als ik mijn dromen belichaam, dan zie ik mijn grootste dromen vorm aannemen. Ik ben bezig om opnieuw en stap voor stap die poort te openen, uitbundig de liefde die in mij is deze wereld in te laten stromen en open te gaan in geven en ontvangen zonder voorwaarde. Nog wat beurs van de ontmanteling, nog wat wankel op mijn benen, ontdek ik opnieuw wat geven is en durf ik voor het eerst sinds februari een overzicht te maken van mijn wensen.

Wat ga jij afmaken? Ben jij al op de bodem? En wat tref je daar aan?
Wat is er in jouw leven uit elkaar gevallen? Maak je af waar je aan begonnen bent, en wat is het nieuwe dat tot leven komt?

Ik ben benieuwd.