DE VERLOREN TAAL HERLEEFT

 
 
Tijdens de workshop Ontdek je levensdoel vorige week vroeg ik aan de deelnemers: ‘Wat is jouw taal?’ Die vraag raakte een diepe snaar in mezelf. Sindsdien, en sinds de nieuwe maan van vorige week, moet ik moeite doen om energie beschikbaar te maken voor de dagelijkse dingen die moeten gebeuren, voor mijn gezin en ook voor mezelf als mens. Alle ruimte wordt ingenomen door iets veel groters dat gaande is, dat niet persoonlijk is maar collectief. De verloren taal herleeft.

Van huis uit, in mijn ziel en in mijn DNA is muziek en is klank mijn taal. Dat toegeven, nadat ik in januari 2015 mijn praktijk als dirigent van klassieke muziek had beëindigd, was een hele stap. Onlangs kon ik erkennen dat ik niet echt gestopt was met dirigeren. Alleen het concrete van het werk doen als dirigent was gestopt. De manier waarop ik leiding gaf, nog voornamelijk vanuit het 3D paradigma van de oude werkelijkheid, kwam nog vanuit dualiteit, machtsstrijd, manipulatie en ambitie. Ook in Het Huis van Licht ben ik in die energie en met ambitie aan het werk gegaan. Mijn taal was verschoven van muziek naar een ‘nieuwe’ taal. Hoe meer van mijn dromen tot leven kwamen hoe verder ik, uit angst alles wéér te verliezen, de valse macht vanuit vele niet-eigen bronnen opnieuw ben gaan aanwenden. De schone lei van een nieuw begin als spiritueel leraar liet dezelfde barsten zien die ik als dirigent had ervaren maar niet begrepen. In de transitie sinds het begin van 2017 ervaar ik het elimineren van alle aansluitingen op niet-eigen bronnen en kies ik een netwerk van vriendschap en samenwerking in liefde te manifesteren. Geleidelijk neemt dat netwerk vorm aan.

En toch miste er iets, tot vanmorgen. Tijdens het doen van mijn BTW aangifte luisterde ik naar prachtige gespeelde en gezongen muziek terwijl ik mij verbond met de energie van het aardse veld waar ik in bezig was. En terwijl daar ordening in kwam, voelde ik een verandering met betrekking tot mijn taal. Terwijl muziek alles uitdrukt is dat niet mijn enige taal. Daarin voelde ik afscheid waardoor er ruimte komt voor het nieuwe dat in mij tot leven komt. Mijn unieke eigen taal in klank die vorm aanneemt in de klankconcerten die ik nu kan delen met mijn vrienden musici. Een waanzinnige en ontzagwekkende samenwerking in liefde die vorm aanneemt. De klank van liefde komt vrij.

En toen, net toen ik mijn aangifte had afgerond, viel het kwartje. In mij opende direct vanuit de bron, de kern van alles het besef wat de oude taal is die ik vergeten was. De taal die de mensheid zich niet meer herinnert. Die taal ligt diep in mij, in jou en ieder mens besloten. Regelmatig komt die taal tot leven in muziek, in theater, om de tafel met vrienden, bij een huwelijk, bij een geboorte om daarna (weer) onder te sneeuwen. Bedekt te raken omdat het steeds opnieuw verliezen daarvan teveel pijn doet. Die pijn van het verliezen van mijn (en jouw) enige ware taal is uit mij aan het stromen. En nu kan ik de taal der talen, de kern van alles, het enige ware dat alles is en alles doordringt, definitief deel maken van wie ik ben.

Ik kies Liefde als de enige taal waarmee ik spreek.

Ik nodig je uit diep in jezelf te rade te gaan en contact te maken met dat deel van jou dat niets anders dan liefde is. En vraag je in liefde alles op alles te zetten om niets anders meer te spreken dan de oudste taal van alle. Het uitgangspunt, de oorsprong. Laat jij de verloren taal in jou herleven?

Graag deel ik een opname van een klanksessie met Bibi van den Dijck en Anna Marchjzak met de titel Balans.
Klik hier om direct te luisteren.

Ik ben benieuwd wat je ervaart als hier naar luistert.

Kies jij liefde als jouw taal?