Selecteer een pagina

Dagboek over Levend Meesterschap – dag 28

Autonomie in het Aquarius tijdperk – of eenzaamheid in een spirituele illusie

Met het betreden van het Aquarius tijdperk is het onze opdracht te leren vanuit onze onmetelijke kracht, ons oogverblindend eigen licht, onze hoogste bedoeling vanuit essentie, in innerlijk leiderschap, in collectief leiderschap en energetisch soeverein samen te leven, samen te werken en te relateren. Lukt het ons om daarin te openen dan keert het heilige terug op aarde. De angst voor het verliezen van autonomie, valse macht uit niet eigen bronnen en vele andere verwondingen waarin vertrouwen en onvoorwaardelijke liefde in duigen zijn gegaan, zijn als trauma in onze energie opgeslagen. Van daaruit lijkt het haast onmogelijk om in volle potentie, autonoom, onafhankelijk en multidimensionaal, in verbondenheid en vrijheid te kunnen bestaan in relatie op aarde, laat staan in samenwerking. Hoe vaak is dat niet uitgelopen op een ramp, totale vernietiging, verraad, afwijzing, verbanning of sterven. En bovenal opnieuw openen in onvoorwaardelijkheid in het geven en ontvangen van liefde in die hoogste vibratie lijkt een te groot risico. Elk moment kan het weer verloren gaan.

De angst voor herhaling van het verliezen daarvan, dat de ander(en) het niet zien en begrijpen zoals jij het zuiver ziet, is dusdanig groot en zo diep geworteld dat eenzaamheid in een spirituele illusie van autonomie een veiligere optie is. Onbewuste velden van het verliezen van die liefde worden dan geprojecteerd in de relatie, op de ander en op de vorm waarin wordt samengewerkt, terwijl de kale leegte van de eenzaamheid overeind blijft.

Het opgeven, de verlatenheid en de gekwetste lagen in mij zijn nog aanwezig als spierreflex uit een recent en oeroud verleden. De onvoorwaardelijkheid en het commitment in de samenwerking met mijn vriend in Egypte kan ik inmiddels bijna ontvangen. Het is zoveel liefde die gegeven en ontvangen wordt dat ik haast niet kan bevatten dat ik in mijzelf zo ver ben dat ik die liefde belichaam en in dat meesterschap open op aarde. Een vanzelfsprekend leiderschap waar vanuit ik moeiteloos een draagvlak manifesteer waarin wie met mij in relatie komt zijn/haar licht kan ontdekken en ankeren. Een wijds veld waarin een nieuwe werkelijkheid manifesteert terwijl ik ontspan. En natuurlijk kom ik daarin delen in mijzelf tegen die daar nog heel anders over denken. Die liever nog even in de eenzaamheid blijven. Lekker veilig in de afleidingen en misleidingen. Nu niet meer. Ik weet wat autonomie is.

Helderheid in wat mijn wensen zijn, communiceren over wat ik zie en voel en waar 3D patronen nog in het spel zijn betekent dat ik vanuit mijn gehele wezen in relatie en samenwerking moet zijn. Dat ik mijn energetische begrenzingen ken en daar waar die nog niet manifesteren hand in eigen boezem steken. Wie was het die de werkelijkheid die ik ervaar creëerde? Juist, dat was ik zelf en alleen in mijzelf kan ik de verandering die ik wens toelaten, door wie ik was te doorzien en wie ik kan worden toe te laten. In dat toelaten opent ware congruentie i.p.v. de valse variant die graag door alles en iedereen gezien wil worden als liefde maar dat nog niet is. Superego dat hoog intelligent essentie, licht en liefde nabootst, zo goed dat vele goeroes, leraren en healers erin tuinen. Niet zien dat ze met hun eigen behoeften, verlangens en eenzaamheid om de tuin geleid worden.

Wat is veiliger: wat in jou als diepe onbewuste pijn nog open staat overeind laten? Onbewust het afwenden van de pijn in stand laten? Of ben je bereid al je identiteiten over boord te gooien en in overgave alles dat je bent te tonen. De liefde die dan tot je beschikking komt kan vernietigend zijn waar, vanuit de duale persoonlijkheid, de hoogste potentie en integriteit nog niet geleefd wordt. De kracht van woede, niet langer geprojecteerd, maar geïntegreerd als passie voor een nieuwe werkelijkheid, leeft als vuur in je basis. Of alle relaties dat overleven laat ik aan mijn/jouw ervaring over. In die kracht blijft niet alles heel. Zou het zo kunnen zijn dat dat niet hoeft? Dat uit de scherven het nieuwe tot leven kan komen en dat in die liefde elke verdichting, dualiteit, zwaarte, pijn en trauma vloeibaar wordt zonder dat jij moeite doet? Kun jij kiezen de weg te gaan waarop je in die staat van liefde op aarde aanwezig bent zonder nog enige houvast nodig te hebben in een misverstand van aarding?

Al een tijdje vraag ik aan mensen, met wie ik in mijn kern voel dat ik dat wil, of ze met mij samen willen werken. Dat zijn mensen waarvan ik weet dat ik niet snel op ze uitgekeken zal raken. Mensen die mij raken, boeien en prikkelen en waarbij ik merk dat de uitwisseling een verrijking is. Het heeft even geduurd voordat ik mijzelf kon gunnen meer en meer die relaties toe te laten in mijn leven. En pas recent maak ik mee dat de reflectie die ik ontmoet in samenwerking niet meer wantrouwen is, angst voor verliezen van autonomie of pijn. Met een paar mensen opent nu als uitgangspunt samenwerking in liefde in de volle potentie van de verbinding. Een vanzelfsprekende en natuurlijk afstemming. Synchroon en vanuit één visie die steeds meer op de voorgrond komt in de belichaming daarvan. Daarin is afstemming op alle lagen en vanzelfsprekende multidimensionale communicatie in het vormgeven. Het uitgangspunt voor zo’n samenwerking is een initieel en diep innerlijk weten wat jouw wens is in het vormgeven aan de verbinding die je ontmoet. Meestal is dat er direct. Daar is van nature een zuiver commitment. Zonder achterdeuren, zonder twijfel en van essentie tot essentie. Met jou wil ik samenwerken. Of dat herkend wordt door beide kanten en of de persoonlijkheid bereid is die mogelijkheid te gaan leven, is aan jou en mij om te gaan ervaren.

Wil je met me samenwerken?

Over dit dagboek

Regelmatig deel ik inzichten, ervaringen, informatie en belevenissen over het proces van openen in Levend Meesterschap, multidimensionaal leven, een nieuwe werkelijkheid en de terugkeer van het heilige op aarde. Ik geniet ervan om in de vibratie van het nieuwe te schrijven en hoop dat mijn woorden je inspireren.

En, ik merk dat in deze vorm aandacht geven aan wat er in mij nieuw tot leven komt heerlijk is om te doen. Ik zie dat ik daarmee voeding geef aan een breed draagvlak voor wat ik vurig wens tot leven te zien komen in de vorm en op aarde: een verlichte nieuwe mensheid. Veel lees- en voelplezier.

Chris Pouw

Ontvang Updates

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.

ONTVANG NU HET
GRATIS E-BOOK!

 

OEFENING IN VERTROUWEN

Met deze oefening in vertrouwen neem je op eigen kracht stappen om vertrouwen binnenin jezelf terug te vinden en te herstellen.

You have Successfully Subscribed!