Selecteer een pagina

Dejá-vu – de leegte is écht leeg

Dagboekbericht – 28 november 2018

De afgelopen paar jaar ben ik meerdere keren in de leegte gekomen. De stilte, de oneindigheid, het donkere, spirit, de geest, de heilige geest, het niets. Maar steeds was ik daar en herkende de ervaring niet. Die staat van zijn waarin er écht niets is. Een vacuüm, het nulpunt, de oorsprong, de bron. Daar is het leven niet spectaculair, extatisch, leuk of lekker. Je zou kunnen zeggen dat het een beetje saai is. Het gaat er niet meer om dat er iets gebeurt, iets bijzonders, iets moois, iets fijns, iets dat je gelukkig maakt of iets speciaals waardoor je gezien wordt of opvalt. Dat valt allemaal uiteen in de herkenning van het diepe verlangen en besef dat alles naar één punt beweegt. De leegte in. Dat alles wat je dacht dat waar was, dat vaststond en altijd door zou gaan oplost. Die overgave, daar heb ik een paar jaar, en ruimer, vele levens over gedaan.

Steeds als die leegte open ging in mij dan maakte ik er weer iets van. Ik herkende het eenvoudigweg niet. Dat wat ik zocht moest toch iets zijn? Op eigen kracht ging ik iets vormgeven, iets voor elkaar krijgen, ofwel de leegte opvullen. En deze wereld, de creatie van tijd en ruimte, heeft meer dan genoeg in de aanbieding: commercie, materie/spullen, relaties, sex, valse beloftes, geld, angst, tekort, pijn, lijden en zoveel meer. Allemaal omwegen verleidingen, afleidingen, verborgen agenda’s en geheimen. Als je het huidige spirituele circuit bekijkt dan is het overgrote deel daarvan gebaseerd op valse beloftes. Ik laat jou de bron zien, ik geef jou het licht. Maar als innerlijk de leegte nog niet betreden is, als de overgave niet compleet is, dan is die belofte vals. Dan is het weer een inwijdingsschool die verdacht veel lijkt op essentie. Die meesterlijk essentie nabootst maar onbewust en onbedoeld bezig is met de ziel, bezig is met tijd, ruimte en creatie. En dat hebben we nu met zijn allen al heel erg lang gedaan. Het is tijd om de creatie te verlaten. Om te zien waar de uitgang is en iets nieuws te beginnen (of beter: iets heel ouds te herinneren, te integreren en te gaan leven).

Natuurlijk komt essentie daar allemaal heus wel doorheen maar nu gaat het erom helemaal op te lossen en het verleden en de toekomst toe te staan te verdwijnen. Niet meer te bestaan zoals je tot nu toe gedacht hebt dat het hoorde, moest of was. Alleen in het nu, in de leegte, in de geest, buiten tijd en ruimte kun je verschuiven. Dan ben je niet meer van de wereld maar in de wereld. Dan ben je hier niet meer voor jezelf of voor de ander, dan ben je alleen nog maar. Dat is de ware ‘ik ben’ die beter beschreven kan worden als ik-ik-ik-ben (Bentinho Massaro). Een wij-zijn waarin individualiteit en uniciteit, je unieke blauwdruk of lichtafdruk, niet meer van belang zijn maar eenvoudigweg gebeurt, zonder dat jij daar moeite voor doet, uitgebreid in woorden uitdrukking aan moet geven of er een nieuwe ik van maakt die ermee te koop loopt. Dat is de hoogmoed, de arrogantie waarmee je opnieuw de leegte verlaat. Opnieuw gelooft dat de ziel essentie is. Dat het erom gaat alle pijn die je ooit hebt ervaren en elk trauma op te lossen en uit te werken.

Eerst nog heb ik mij intensief bezig gehouden met de verlichting van mijn ziel. En hou er rekening mee dat dat noodzaak is. Je dient te weten wie je bent, jezelf te kennen als ziel met heel je verleden en toekomst van de creatie en te doorzien dat je ziel ook creatie is. Dat je ziel deel is van dat waarin je jezelf vasthoudt en met het integreren of oplossen van je ziel je door de poort of door het gaatje gaat. Je kunt dan echt níets meenemen en moet dus leeg zijn. Terwijl jij en ik vele duizenden levens bezig zijn geweest met de ziel, in herhalingen en patronen, zielafspraken en het inlossen van schuld, kun je nu zien en kiezen dat je direct vanuit het licht en essentie door je ziel heen kunt gaan stromen en dat in die keuze en beweging je ziel oplost, transformeert. Dat je ziel een bewust deel wordt van wie je bent en daarmee de vele vele onbewuste programma’s en frequenties die je nog vorm wilde geven stoppen. Het stopt dat je vanuit je ziel nog onbewust herhalingen manifesteert om jezelf in dat deel van je ziel te kunnen herkennen. Je hebt het niet meer nodig om in je huidige leven als reflectie met vallen en opstaan te doorzien wie je bent als ziel. Je kunt in elke ervaring, met oefening en bereidheid, gaan doorzien vanuit welke laag in jou er vorm is gegeven. Was dat je duale persoonlijkheid, je ziel, beide of was het direct het licht en alleen nog maar het licht. Kun jij jezelf organiseren en voorbereiden zodat het alleen nog maar het licht is dat door jou heen komt? Kun je daarin eerlijk zijn en heel helder en bewust kijken naar jezelf en naar anderen? Leren herkennen waar je mee te maken hebt in jezelf en de ander en dan besluiten, zo vaak als nodig, opnieuw in de leegte te komen.

Als je op dat punt bent waar je doorziet, voelt en weet dat het niet (meer) om de herhalingen van de ziel gaat dan kun je de eeuwigheid van hemel en aarde, van de creatie, van tijd en ruimte, besluiten te verlaten. Rouw en afscheid kunnen voorbij komen en voorbij gaan en dan integreert de ‘ik ben’. Dan los je op en ben je weer samen. En reken maar dat ik mij heb verzet en keer op keer terug ben gestapt, want hoe kan ik anders van betekenis zijn. Wat heeft mijn leven, mijn bestaan, dan voor zin? Waarom ben ik dan hier? En nu besef ik, het dringt tot me door, dat de werkelijke overgave erin ligt te aanvaarden dat het daar allemaal niet om ging. Dat ik bereik, wat ik voor elkaar krijg, dat ik succesvol ben of een bijdrage lever in de wereld, dat ik het ben die dat allemaal doet. En tegelijk had ik zonder dat alles niet kunnen zien wat ik nu zie …. Voorbij die ik, die het zelf wil doen, daar is het het ‘ik-ik-ik-ben’ ofwel het wij-zijn dat door mij heen komt. Zonder richting ben ik hier, beschikbaar, dienstbaar, in overgave, vrij om gehoor te geven aan de roeping die in elk moment door mij heen komt. Niet voor iets of iemand, niet vanwege een hoger doel of enig belang maar eenvoudigweg omdat dat mijn ware natuur is. Dat is de kern, de essentie van het bestaan waarin IK, zoals Jim Carrey op de catwalk, kan zeggen: ‘ik besta niet’.

Over dit dagboek

Regelmatig deel ik inzichten, ervaringen, informatie en belevenissen over het proces van openen in Levend Meesterschap, multidimensionaal leven, een nieuwe werkelijkheid en de terugkeer van het heilige op aarde. Ik geniet ervan om in de vibratie van het nieuwe te schrijven en hoop dat mijn woorden je inspireren.

En, ik merk dat in deze vorm aandacht geven aan wat er in mij nieuw tot leven komt heerlijk is om te doen. Ik zie dat ik daarmee voeding geef aan een breed draagvlak voor wat ik vurig wens tot leven te zien komen in de vorm en op aarde: een verlichte nieuwe mensheid. Veel lees- en voelplezier.

Chris Pouw

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.

ONTVANG NU HET
GRATIS E-BOOK!

 

OEFENING IN VERTROUWEN

Met deze oefening in vertrouwen neem je op eigen kracht stappen om vertrouwen binnenin jezelf terug te vinden en te herstellen.

You have Successfully Subscribed!