Selecteer een pagina

Woedend op Sofia

Dagboekbericht – 13 december 2018

9 jaar geleden kwam ik in de relatie met mijn vrouw op het punt waar ik in een voorgaande langere relatie al geweest was. Ik liep vast in mezelf, begon dat buiten me te plaatsen en herkende de patronen. Na een pauze en weer een periode samen die anders verliep dan gehoopt kwam ik nog een keer op dat punt en daar was het gedaan. Ik belde mijn moeder en vroeg haar hoe die cursus ook alweer heette waarvan zij al 14 jaar zei, misschien moet je dat eens gaan doen. Meteen heb ik geboekt en ben ik gegaan.

Van de eerste ochtend van de 9 daagse bewustzijnstraining Avatar wist ik genoeg. Ik ga. Binnen een half jaar volgde ik alle delen van de cursus. Mijn vrouw deed dat ook en samen volgenden we het laatste deel. Daar verwachtte ik een uitgebreide rondleiding door, en uitleg over de keuken. Informatie over en inzicht in de bron. Wat is dat, hoe werkt dat? Dat kwam natuurlijk allemaal niet zoals ik gehoopt had en ik was heel diep van binnen woedend. Weer een belofte die niet werd ingelost. Weer een heerlijke gelegenheid om de verantwoordelijkheid buiten mezelf te leggen hopend op het antwoord van buiten, van een ander.

Ken je dat? Vol goede hoop begin je ergens aan. De belofte is geweldig en na verloop van tijd merk je dat de mensen zelf geen werkelijke antwoorden op de vragen ‘waar kom ik vandaan’ en ‘waarvoor ben ik hier’ hebben. Ken je iemand in je leven nu waarvan je werkelijk ziet, voelt en hoort dat hij/zij leeft vanuit het licht? Dat dat het ware licht, de leegte, de geest is?

Zo ontmoette ik op mijn weg onlangs een waarheid die een voelbaar en passend antwoord geeft op de onwetendheid, het vergeten zijn waar ik vandaan kom en waarvoor ik hier ben. De wereld van de ziel en van de stof zijn beide in een val en dus vanuit afscheiding van mijn/ons ware thuis gecreëerd. In hoogmoed en op eigen kracht en los van eenheid (vader, moeder en zoon). Eerst werd de wereld van de ziel en daarna de wereld van de stof gecreëerd. In deze waarheid is het Sofia die voor haar eerstgeboren zoon geheim hield waar hij vandaan kwam, wie hij was en haar eigen schepping maakte. En daar viel bij mij het kwartje over dat waar ik naar zocht als kern van de pijn van de afscheiding uit eenheid. Mijn boosheid naar mijn moeder, naar mijn vrouw, naar vrouwen en naar mannen en vrouwen die lijken/schijnen te weten maar niet weten, en, nog erger, naar zij die wel weten (of tenminste meer lijken te zien en te weten dan ik).

In dit deel van mijn ziel, deze miskenning, gun ik hen het licht in de ogen niet. En dat kun je heel letterlijk nemen. Vanuit dit deel van mijn ziel zal ik in welke hoedanigheid dan ook, alles doen om zij die het licht kennen te vernietigen. En dat richt zich met name vrouwen, uit pure wraak voor wat ooit Sofia heeft besloten in hoogmoed te scheppen. Natuurlijk ontmantelt nu deze hele creatie in en door mij heen. De weg opent zich voor de wedergeboorte van het ware licht in mij.

En zo zie ik hoe ik aan deze kant van het gordijn sta. Ik weet nu dat aan die andere kant mijn thuis, het grote licht, Christus op mij wacht. In onvoorwaardelijke liefde, vrede, geduld en genade zoals dat licht en dus onvoorwaardelijke liefde, geduld, vrede en genade in mij (zullen) zijn. Ik weet nu dat ik kan kiezen om mijzelf over te dragen in dat licht en dat is wat ik kies. Het duurt precies 0 seconden om over te gaan. In die beweging zie ik hoe ik eerst nog wenste wraak te nemen en zie nu hoe Sofia zelf ook gekozen heeft naar huis terug te keren en de wedergeboorte van het licht, de christus in zich toe te laten. Met elke stap die ik neem en de keuzes die ik maak draag ik bij aan die terugkeer en de ‘verlichting’ van Sofia in mij en door mij heen.

Uiteraard ben ik nog niet uitgeraasd. De pijn van afscheiding en het mezelf niet meer toestaan om te leven vanuit mijn ware zelf zijn nog verder vrij aan het komen en integreren. Met geduld en intentie zie ik uit naar mijn terugkeer naar huis en het samenvallen met het grote licht, Christus, als bron van waarheid (alwetendheid) in mij. Om me buiten ruimte en tijd te begeven en vanuit het licht (de geest) te leven om wanneer ik daartoe geroepen ben te verschijnen in de zielen- en stoffelijke werelden. Al-tijd heb ik geweten maar pas nu begin ik mij te herinneren hoe, wie, wat en waar ik ooit geweest ben. Een oorspronkelijke mens.

Moe (en voldaan) van deze transitie die veel weg heeft van sterven (na het sterven van het ego – de stoffelijke dood is nu het sterven van mijn ziel – het sterven in/uit de tijd gaande) zie ik uit naar een periode van rust rond kerst en oud en nieuw. Gelegenheid om alles tot rust te laten komen en er diep in te ademen. Ik ben op weg naar huis.

Over dit dagboek

Regelmatig deel ik inzichten, ervaringen, informatie en belevenissen over het proces van openen in Levend Meesterschap, multidimensionaal leven, een nieuwe werkelijkheid en de terugkeer van het heilige op aarde. Ik geniet ervan om in de vibratie van het nieuwe te schrijven en hoop dat mijn woorden je inspireren.

En, ik merk dat in deze vorm aandacht geven aan wat er in mij nieuw tot leven komt heerlijk is om te doen. Ik zie dat ik daarmee voeding geef aan een breed draagvlak voor wat ik vurig wens tot leven te zien komen in de vorm en op aarde: een verlichte nieuwe mensheid. Veel lees- en voelplezier.

Chris Pouw

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.

ONTVANG NU HET
GRATIS E-BOOK!

 

OEFENING IN VERTROUWEN

Met deze oefening in vertrouwen neem je op eigen kracht stappen om vertrouwen binnenin jezelf terug te vinden en te herstellen.

You have Successfully Subscribed!